Als creatief zijn even niet lukt

november 17, 2017


Misschien ken je het wel, je zit even niet zo lekker in je vel en de drempel om creatief aan de slag te gaan lijkt steeds hoger te worden. Dat ervoer ik zo'n twee maanden geleden. Het werd stil op mijn blog. Kort daarna moest ik mezelf voor langere tijd ziek melden. Het ging niet meer. Na een werkdag lag ik gegarandeerd een volledige dag in bed en werd iets simpels als douchen of mezelf aankleden de grootste uitdaging van de dag. 

De huisarts constateerde een burn-out, de bedrijfsarts beoordeelde vervolgens dat ik het komende half jaar niet in de mogelijkheid zal zijn om te werken. Ik sta op de wachtlijst voor professionele hulp, maar zoals afgelopen weken al veel in het nieuws was: de wachtlijsten in de GGZ zijn lang. In mijn geval ligt de prognose op circa drie tot vijf maanden. Om die tijd te overbruggen werk ik momenteel met de praktijkondersteuner van de huisarts aan een dagritme waarbij ik mijn energielevel terug kan opbouwen. Met kleine stapjes begin ik daar profijt van te hebben, wat maakt dat ik het bloggen op een langzaam tempo weer hoop op te pakken. 

Opbouwen
De bedrijfsarts adviseerde me activiteiten te gaan ondernemen die me blij maken. Op het moment dat ik bij de arts aan tafel zat wist ik niet waar ik daar de energie voor moest weghalen. Mijn haren kammen was al teveel, dat had mijn moeder die ochtend voor me gedaan. De arts had echter wel een punt. 


Positief gevoel
In mijn laatste blog medio september schreef ik vol enthousiasme dat ik me had aangemeld voor twee swaps, de Dutch Postcard Swap en de Instaswap. De adressen waren al verdeeld, er moesten hoe dan ook twee pakketjes worden gefabriceerd. Bij beide swaps heb ik mezelf een week uitlooptijd moeten gunnen, maar uiteindelijk is het gelukt. En inderdaad, hoe hoog de drempel vooraf ook voelde: het creatief bezig zijn deed me goed. Evenals de berichten van volgers op Instagram, toen ik daar vertelde wat er in mijn leven speelde, en de lieve kaartjes in mijn brievenbus, gestuurd door snailmailmaatjes.

Wat hebben die reacties en opstekertjes me geholpen bij de acceptatie. Pas toen durfde ik me volledig over te geven aan de situatie. Op Instagram stroomde het vol met reacties van vrouwen die ook een burn-out achter de rug hebben, maar er zoveel sterker uit zijn gekomen. Dat is mijn houvast deze periode en maakt dat ik met een positief gevoel uitkijk naar de start van het traject dat gaat komen. In de tussentijd doe ik mijn best mijn dagritme zo in te vullen dat de energie met kleine stapjes blijft groeien. Ik heb het bloggen gemist en kijk ernaar uit creatief aan de slag te gaan voor de feestelijke decembermaand en dit met jullie te delen.

You Might Also Like

7 reacties

  1. Wat een open en eerijk verhaal! Ik wens je heel veel succes, kracht en beterschap!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat knap dat je dit zo eerlijk durft te delen. Maar eigenlijk zou dat heel normaal moeten zijn. Zelf heb ik ervaren hoe fijn de blogwereld is in een moeilijke tijd in je leven.
    En de kaartjes die je laat zien, heel erg mooi!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Moedig van je om jouw verhaal te delen! Ik wens je ontzettend veel sterkte toe en hoop dat je voldoende energie haalt uit de kleine (creatieve) dingen. De kaartjes en tekstjes zijn prachtig. Heel sjiek van je dat je de swaps toch nog volbracht hebt!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Super stoer dat je eerlijk verteld heb over hoe je voelt. Zeker niet makkelijk. Ik herken je struggle echt en ervaar het ook nog dagelijks. Ik heb vorig jaar heel ziek geweest dat ik ook niet me haar kon borstellen laat staan naar wc gaan ik wilde alleen maar slapen. Wat het was? Weten ze nog steeds niet misschien burn-out mischien iets anders. Nog dagelijks probeer ik toch dingen te doen die ik leuk vind ondanks dat het super veel moeite kost en liever ga slapen. Ik heb daarom ook heel veel plezier gaat met de instaswap. Werd ik toch soort van gedwongen om bezig te zijn omdat er een deadline aan zit.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Fijn dat je weer terug bent op je blog, ook al kost het moeite. Ik ken het ook, al twee keer een burnout gehad in mijn leven met depressie erbij bij de tweede keer. Er zullen veel mensen zijn die er helemaal niets van begrijpen, maar trek je er maar niets van aan. Jij weet hoe het voelt en wat je voelt. Het is echt niet niks en kost veel hersteltijd. Janken mag. Ik wens je veel sterkte en neem je tijd voor het herstel, echt!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Je verhaal ontroert mij erg. Ik ben ook bekend met burn-outs en voel weer de totale futloosheid bij wat jij schrijft. Fijn hè, zo'n praktijkondersteuner in de huisartsenpraktijk. Wij hebben er ook eerstelijns-psychologen. Je doet het goed, stap voor stap (en ik duim hoor)!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Jee... wat naar voor je...en moeilijk... Ik hoop dat je niet echt vijf maanden op hulp hoeft te wachten en dat je ondertussen steeds meer energie krijgt !

    BeantwoordenVerwijderen

Over mij

Mijn foto
Hoi, mijn naam is Ingrid. Ik ben 28 jaar. In het dagelijks leven ben ik werkzaam als freelancer in de media- en communicatiebranche. In mijn vrije tijd struin ik graag de kringloopwinkels in de omgeving af en ben ik creatief met papier en post. Op 365 Miles to Paris schrijf ik met plezier over onderwerpen als snailmail, kringloopgeluk, creatieve DIY's en inspiratie voor in de keuken en het interieur.