Hoe snailmail je laat groeien

januari 15, 2017


Het is de zomer van 2013 wanneer het versturen van echte post langzaam maar zeker een trend aan het worden is. Op Pinterest komen de meest waanzinnige creaties voorbij. Dit wil ik ook eens proberen, denk ik bij mijzelf. Ik ben gek op knutselen met papier en het ontvangen van persoonlijke post is sowieso leuk. Via een forum doe ik mee aan een eenmalige mailswap en ik krijg de smaak te pakken. 

Creatieve ontwikkeling
Inmiddels zijn we 3,5 jaar en heel veel blogs over dit onderwerp verder. Dat had ik toen niet kunnen bedenken. Snailmail doet wat met je. Als ik door het blogarchief blader dan zie ik door de jaren heen dat de post die ik verstuur duidelijk een koerswijziging heeft ondergaan. Grote pakketten maakten plaats voor een subtiele envelop, waarbij de brief meer en meer de kern van de post is geworden. 

Maar er is meer, want wat heb ik veel mensen leren kennen via snailmail. Een brief schrijven is iets heel persoonlijks. Een antwoord op die brief kan, zeker op momenten dat het even niet zo goed met je gaat, heel wat teweeg brengen. Zo leerde ik afgelopen jaar via een briefwisseling met een oud-studiegenoot dat het juist prima is om mijn hart te luchten. Met de adviezen die ik kreeg lukte het me om stappen vooruit te maken.


Startpunt
De allereerste snailmail die ik verstuurde was dit boekje. Wat zat daar een werk in! Een uitgebreide mix van materialen, stijlen en technieken. En oh wat was ik trots op het eindresultaat, ik weet het nog precies. Na deze eerste eenmalige mailswap besloot ik eens verder te kijken en kwam ik terecht bij Tante Jannie's Postkamer. Een systeem waarbij je een adres ontvangt, snailmail maakt en zodra jouw snailmail is geregistreerd door de ontvanger stuurt Tante Jannie jouw adres naar een ander. Het leverde leuke post op, maar nog steeds ging het om eenmalige contacten. De brief heeft dan weinig waarde, want of er een antwoord komt is niet bekend.


Inspiratie voor anderen
Op een blog zie ik in het najaar van 2013 een oproepje voorbijkomen voor vaste snailmailcontacten. Ik reageer en zo gaan er een aantal enveloppen heen en weer. Het oranje mapje van papier is er één van. Het was de eerste keer dat ik aan de slag ging met een typemachine. De blog die ik erover schreef is tot op heden de best gelezen blog van 365 Miles to Paris. Iets waar ik enorm trots op ben: deze snailmail is terug te vinden op ruim 6.000 Pinterest accounts. Ik vind dat nog altijd een bizar idee! Ik blog in de eerste plaats voor mijn eigen plezier, maar dat de post die ik maak anderen weet te inspireren vind ik heel bijzonder.


Voor mij voelt het namelijk heel gewoon. Dit is wat ik maak, daar zit geen uitgebreide visie achter. Ik begin met een vaag idee voor een thema, ga in mijn voorraad op zoek naar bijpassend materiaal en beetje bij beetje groeit daar een poststuk uit. Soms neemt zo'n proces weken in beslag. Dan ligt er op mijn werktafel een stapeltje papier dat steeds groter lijkt te worden, omdat ik gaandeweg van alles tegenkom wat er ook bij zou kunnen passen. Heerlijk vind ik het om vervolgens met dat stapeltje te gaan passen en meten, tot er plots een dichtgeplakte envelop voor me ligt voorzien van een postzegel.


Creatieve uitdaging
Het is 2015 wanneer ik zelf een oproepje plaats op mijn blog. Ik heb ergens gelezen over een postproject met het alfabet als richtlijn en zie daar de creatieve uitdaging wel van in. Het is het begin van een prachtig project. In de blog van afgelopen donderdag vertelde ik al uitgebreid over het ABC kaartenproject.


Dat de snailmails die ik maak met de jaren compacter zijn geworden heeft met name te doen met tijd, maar ook met creatieve ontwikkeling. Zo ben ik tegenwoordig verzot op het gebruik van een enveloppenmal, zeker in combinatie met de prachtige tabbladen uit Flow. Die mal is niet groter of kleiner te maken, dus een snailmail krijgt al gauw een vast formaat.


Waardevolle hobby
Met de jaren is het sociale aspect voor mij steeds belangrijker geworden: het kijkje in het leven van een ander. Op die manier een venster krijgen op een bestaan, dat op alle vlakken kan verschillen met dat van jou, is uniek en maakt snailmail voor mij tot een waardevolle tijdsbesteding. Zeker in combinatie met 365 Miles to Paris, want jullie enthousiasme geeft mij dikwijls motivatie om nieuwe dingen uit te proberen. Een dikke merci!

>> Nieuw in de wereld van snailmail? De handleiding voor starters vind je hier.

You Might Also Like

5 reacties

  1. Leuk en herkenbaar om dit artikel te lezen, Ingrid! Ik ben het helemaal met je eens, dat post uitwisselen je laat groeien, zeker met vaste penvriendinnen. Brieven schrijven is een manier om dingen los te laten, je gedachten op papier te zetten. En anders dan in een dagboek, krijg je er ook nog eens een (waardevolle!) reactie op :-) Daarnaast vind ik ook het moment dat je voor jezelf creëert door lekker te knutselen heel belangrijk, knutselen en schrijven zijn voor mij echt manieren om te ontspannen.

    Wat ik jammer vind is dat ik dat laatste soms ook weer even 'kwijt' ben. Als het druk is op mijn werk, als ik niet lekker in mijn vel zit, etc. dan is knutselen vaak het eerste dat erbij in schiet, of waar ik geen tijd voor vrij wil maken. Terwijl het me juist zoveel plezier doet! Gek eigenlijk hè!

    Dat we dit jaar maar weer (in ons eigen tempo :-)) mooie en leuke post mogen uitwisselen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat een mooie reactie, Anne. Wat je schrijft over het 'kwijt' zijn van de creatieve flow is ook voor mij heel herkenbaar. Inderdaad gek dat we iets wat heel ontspannend kan werken dan ineens zien als een moeilijk iets. Gelukkig heet het 'slakkenpost' en mag je daar gerust de tijd voor nemen. Ik ben benieuwd hoe ver we dit jaar komen :-D

      Verwijderen
  2. Wat een leuke samenvatting van alweer aardig wat jaartjes snailmail. Wat ik zo knap vind is dat je ook elke keer weer wat creatiefs weet te verzinnen. Wij hebben ook een paar keer wat heen en weer gestuurd, maar toen ik wat meemaakte op persoonlijk vlak, kon ik het even niet meer opbrengen en wat ook meespeelt is een beetje onzekerheid: is het wel leuk genoeg? Maar eigenlijk moet ik je gewoon weer eens wat sturen, het is zo leuk om te doen (alleen het plezier van het maken is al zo leuk) en schrijven kan inderdaad ook heel veel voor je doen. Eigenlijk had ik toen júist moeten doorgaan met de post! Misschien binnenkort toch weer eens mee bezig!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat zou ik heel leuk vinden, Margriet. Ik herken het hoor, op moeilijke momenten kan het heel lastig zijn je creatief te uiten. Ieder poststuk heeft zijn charme, dus die onzekerheid lekker laten varen en vooral genieten van het creatieve aspect.

      Verwijderen
  3. Wat leuk om te lezen! Het is nog steeds iets wat ik graag eens zou willen proberen, mede door jouw blog. Denk dat ik die sprong toch maar eens ga wagen want het lijkt me best iets bijzonders!

    BeantwoordenVerwijderen

Over mij

Mijn foto
Hoi, mijn naam is Ingrid. Ik ben 27 jaar. In het dagelijks leven ben ik werkzaam als freelancer in de media- en communicatiebranche. In mijn vrije tijd struin ik graag de kringloopwinkels in de omgeving af en ben ik creatief met papier en post. Op 365 Miles to Paris schrijf ik met plezier over onderwerpen als snailmail, kringloopgeluk, creatieve DIY's en inspiratie voor in de keuken en het interieur.