Het is zomer en meneer Pilea laat zijn blaadjes vallen

juni 25, 2016


Hij vond me ineens niet meer zo lief, die meneer Pilea (tja, een baby kan ik het echt niet meer noemen). Van de ene op de andere dag lag er een bruingekleurd blaadje naast het glazen potje. Datzelfde glazen potje waarin hij het eerder zo naar zijn zin leek te hebben. Verse blaadjes bleven maar komen, tot wel drie nieuwe groene blaadjes per week. En ineens was het over met de pret. 

Om de dag een scheutje water
In mijn vorige blog schreef ik dat ik mijn Pilea om de dag water gaf en het potje regelmatig draaide zodat alle blaadjes voldoende licht konden vangen. Dat leek me op zich een prima methode en afgaande op de vele nieuwe blaadjes heeft dat ook een hele tijd gewerkt. Tot meneer Pilea anders besloot en waarom is me nog steeds niet helemaal duidelijk. Hoe dan ook, verandering was noodzakelijk. In deze blog praat ik je bij over de zorg voor mijn eerste Pilea plantje. 

Ben je nieuw op mijn blog? De eerste twee updates over mijn Pilea lees je hier:  


Verplicht verhuizen
Waar denk je het eerste aan wanneer een plant groter is geworden, maar het opeens niet meer zo naar zijn zin lijkt te hebben? Ja, als eerste ging de glazen pot aan diggelen. Hoe mooi het er ook uit ziet, zo'n klein plantje in een glazen potje... misschien was de leefruimte toch iets te klein geworden. Meneer Pilea kreeg dus een nieuw bedje in een nieuw potje. 

Naast de nieuwe behuizing zocht ik ook naar een ander plekje in huis om de plant te stallen. Eerder stond het glazen potje op de vensterbank in mijn werkkamer. Leuk uitzicht, maar wel een tochtige plaats wanneer zowel ramen als deuren openstaan. De Pilea verhuisde naar de vensterbank in de woonkamer. Alsnog voor een groot raam, maar wel een raam dat niet geopend kan worden.


Slechts één keer per week een plens water
Goed, wat kan ik nu afstrepen? Nieuwe aarde, check. Een groter potje, check. Uit de tocht en toch voldoende licht, check. Ook verwijderde ik de overige aangetaste blaadjes. Blijft over: het voedingsschema van mijn even niet zo vrolijke vriend. Ik kreeg het advies om de Pilea nog maar één keer per week van water te voorzien. En dan niet een klein scheutje, maar een mooie plens. 

Zo gezegd, zo gedaan en vergelijk je nu bovenstaande foto met de meest recente beelden, dan lijkt meneer Pilea de goede kant op te gaan. De blaadjes zijn groter en voelen bovendien steviger aan. Dat geeft weer hoop! Want hey meneer Pilea, ik ben nog lang niet op je uitgekeken.

Mocht je na het lezen van mijn beschrijving en het zien van de foto's tips hebben voor een nog betere verzorging, laat het gerust weten in een reactie (of stuur me een mailtje: ingrid@365milestoparis.nl).

You Might Also Like

2 reacties

  1. Wat heb je het leuk beschreven zeg haha!
    Ik zag gisteren bij mij ook een blad die een bruine stip heeft gekregen...
    Vreemd, ga hem ook maar weer eens verplaatsen en wat minderen met water
    Fijn weekend!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Karakter hoor, zo'n plantje. Hij heeft het nu vast en zeker naar zijn zin.

    BeantwoordenVerwijderen

Over mij

Mijn foto
Hoi, mijn naam is Ingrid. Ik ben 27 jaar. In het dagelijks leven ben ik werkzaam als freelancer in de media- en communicatiebranche. In mijn vrije tijd struin ik graag de kringloopwinkels in de omgeving af en ben ik creatief met papier en post. Op 365 Miles to Paris schrijf ik met plezier over onderwerpen als snailmail, kringloopgeluk, creatieve DIY's en inspiratie voor in de keuken en het interieur.