Een weeffout in onze sterren

augustus 23, 2014

Vind ik het een goed boek? Het was niet dat ik het geen goed boek vond, maar wat maakt een boek tot een goed boek?

Was dit verhaal niet vooraf al bestempeld tot goed, vanwege de hype eromheen? Bereikte het mij ook niet pas toen de film bijna ging draaien? Dat deed het. Op die manier aan een boek komen is ook een prima iets, en met geen enkele negatieve recensie moest het ook wel heel goed zijn. Was het dat ook, of was mijn brein er sowieso al van overtuigd dat het goed was, juist omdat iedereen zei dat het goed was? Dat soort zaken gingen er allemaal door mijn hoofd de avond nadat ik 'Een weeffout in onze sterren' had uitgelezen.

Ergens vond ik het oneerlijk. Hoe kon de schrijver Hazel het eeuwige leven geven door haar niet te laten sterven terwijl juist zij zich zo bewust was van haar sterfelijkheid en vooral de vergetelheid die daar onvermijdelijk op zou volgen. Daarna dacht ik, wat maakt het uit of je weet wanneer Hazel zich weer bij Augustus voegt. Is de kanker niet vooral bijzaak, of laat de kanker dan juist het universum zijn die de mogelijkheid biedt tot de prachtig omschreven liefde tussen Hazel en Augustus tegen de achtergrond van, het in de ogen van Amerikanen, zo vrije Amsterdam. Een decor dat overigens ook met de meest waanzinnige woorden werd omschreven, tot in de kleinste details van 'sterren' in de champagne en 'confetti' die uit de hemel viel. Details die ons niet eens meer opvallen, of zoals op pagina 134 van mijn exemplaar staat geschreven: "Mensen raken altijd gewend aan mooie dingen". Wie kent niet de blaadjes van een roze bloesem die naar beneden dwarrelen en de directe omgeving kleuren. Absoluut prachtig, maar fietsen we daar niet veel te rap voorbij, met onze ogen gericht op de zorgen in ons hoofd? 

Boeken zijn soms net kleine kunstwerkjes die je aan het denken zetten, een mooie eigenschap. Ik heb de gewoonte met mijn telefoon foto's te maken van zinnen uit een boek die me weten te raken. Waarom? Om ze later nog eens over te lezen, om eens stil te staan bij de mogelijkheid van andere richtingen, paden die buiten mijn comfort zone liggen. Voor de woorden van Hazel, Augustus en zelfs die van Van Houten liet ik de camera zijn werk doen. Is het dan een goed boek? Een 'nee' zou verre van passend zijn, maar een volle ja? Ik weet het niet. Het type 'Van Houten' staat vast symbool voor een groter omvattend iets, maar eventjes haalde hij de realiteit omver. Het onverwacht op de achterbank van de auto van Hazel verschijnen was mij een brug te ver. Misschien is ook dat wel de kracht van een boek, de realiteit bevestigen en tegelijkertijd omverblazen, jou als lezer inspireren en tegelijkertijd de waanzin van fictie tonen. 

Misschien is 'goed' gewoon niet het juiste woord. Ik ben naarmate het verhaal vorderde gaan houden van de personages. Ik heb genoten van de kleine kunstwerkjes die de schrijver wist neer te zetten met de meest waanzinnige beschrijvingen van zaken die er misschien niet eens toe doen, maar die wel degelijk kunnen dienen als kleine gelukspuntjes in het leven van alledag. 'Een weeffout in onze sterren' was fijn, ondanks alle kanker ellende. Of misschien wel juist daarom. Zonder die hele rotziekte had de liefde haar pijlen immers niet in de roos kunnen schieten. Merci John Green.

You Might Also Like

5 reacties

  1. Lijkt me een mooi diepgaand boek, zelf ken ik het niet. Ik wil jou graag nomineren voor de liebster award! Zie: http://thinkpretty.nl/nominatie-voor-de-liebster-award/ Liefs, Marlissa

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ben nog steeds aan het twijfelen of ik hem wel wil lezen... Niet mijn soort genre boek.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Vanwege het ziektebeeld, of zijn liefdesverhalen op zich niet je ding?

      Verwijderen
  3. Een an mijn favoriete boeken! Maar ik heb 'm paar jaar geleden al gelezen, en beveel 'm altijd aan iedereen aan. Wil 'm graag nog een keer lezen, maar ook de film zien, denk dat het maar eerst de film word. Vorige week nog tranen met tuiten gehuild (dat begon al in de bieb) bij het boek "before I die", zelfde genre, net zo'n tranentrekker. Had de volgende dag nog dikke ogen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik wilde ook graag eerst het boek lezen voordat ik de film zou gaan zien. Die staat dus ergens deze week op de planning. Ben heel benieuwd of het in de buurt komt van mijn eigen beelden. "Before I die" zegt me niets, maar die ga ik zeker eens googelen. Zoals je het omschrijft moet dat zeker een sterk verhaal zijn!

      Verwijderen

Over mij

Mijn foto
Hoi, mijn naam is Ingrid. Ik ben 27 jaar. In het dagelijks leven ben ik werkzaam als freelancer in de media- en communicatiebranche. In mijn vrije tijd struin ik graag de kringloopwinkels in de omgeving af en ben ik creatief met papier en post. Op 365 Miles to Paris schrijf ik met plezier over onderwerpen als snailmail, kringloopgeluk, creatieve DIY's en inspiratie voor in de keuken en het interieur.